pabor
30 Mar
para dun sa mga iilang sumusubaybay sa blog na ito, sa mga minsang namulot ng mga patuka ko sa utak, at sa mga malimit mag retweet ng kalokohan ko sa twitter, p’wede ba na pag namatay ako e pumunta kayo sa burol ko at kausapin n’yo ang nanay ko tapos mag imbento kayo ng kuwento kung papaano ko nabago ang buhay n’yo kunyari dahil sa kunyaring galing kong magsulat?
salamat.
sasabihin ko kung pano ako nahirapan manghula ng drawing mo sa draw something… na sana ini-enroll ka sa art class nung araw…
okay joke lang! kahit di nakakatawa
siguro mas nakakatawa kung sasaktan kita ng pisikal.
taga saan ka ba?
tiga puso mo.
haha! :wub:
tatanggapin ko ‘yang isinagot mo na ‘yan bilang isang kumpirmasyon. tnx
at iyang emoticon na malungkot bilang isang malakas na sampal sa mukha ko. tnx
:angry:
basta ba iboblog mo din Kung kelan ang burol..joke!